قصیدهٔ۲..۱۹. در چارسوی فقر درآ، تا ز راه ذوق. دل را ز پنج‌‌نوش سلامت کنی دوا

قصیدهٔ۲

۱۹. در چارسوی فقر درآ، تا ز راه ذوق
دل را ز پنج‌‌نوش سلامت کنی دوا

🍃🍂🍃🍂
چارسو: بازاری که به هر چهار طرف راه داشته باشد، جایی که چهار بازار از آنجا گذرد، چهار سمت و جانب، وسط و مرکز.

چارسوی فقر: اضافهٔ تشبیهی، کانون و مرکز فقر.
ذوق: چشیدن، لذت و خوشی؛ اول درجهٔ شهود حق است. «ذوق» در معنی «چشیدن» با «پنج‌نوش» ایهام تناسب دارد.
پنج‌نوش: معجونی است مرکب از پنج چیز که به جهت تقویت دل و بدن خورند که عبارت است از: سیماب، مس، آهن، فولاد و طلق. در اصطلاح هندوان به آن پنج آب حیات گویند. (فرهنگ لغات و تعبیرات خاقانی)
و نیز می‌توان پنج‌نوش را استعاره از نمازهای پنج‌گانه که مایهٔ سلامت و رستگاری آدمی است، دانست.
پنج‌نوش سلامت: اضافهٔ تشبیهی.

معنی: در مرکز فقر درآ، تا از راه شهود حق، که همچون پنج‌‌نوش سلامت است، دل را درمان کنی.

@khaghanieshervani