قصیدهٔ۳..۳۹. در این مقام، کسی کاو چو مار شد دو زبان. چو ماهی است بریده زبان در آن مأوا …🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃

قصیدهٔ۳

۳۹. در این مقام، کسی کاو چو مار شد دو زبان
چو ماهی است بریده زبان در آن مأوا


🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
دو زبان بودن مار: زبان مار دو شاخه است؛ به همین خاطر شاعر آن را دو زبان پنداشته است. دو زبان بودن انسان کنایه است از پرگویی و کسی که دیگران را همواره با زبان پرگزند خود می‌آزارد.

بریده‌زبان: کنایه از خاموش و ساکت. قدما پنداشته‌اند که ماهی بی‌زبان است و خاقانی در جای دیگر به این موضوع اشاره کرده است:

چون ماهی ارچه کنده‌زبانند پیش من
چو مار در قفاست همه زهر نابشان
(دیوان، ۳۲۹)

@khaghanieshervani