قصیدهٔ۹..۳۲. مگر که جانم از این خشکسال صرف زمان. گریخت در کنف او به وجه استقسا،

قصیدهٔ۹

۳۲. مگر که جانم از این خشکسال صرف زمان
گریخت در کنف او به وجه استقسا،

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
مگر: همانا، به درستی.
خشکسال: سال قحطی.
صرف زمان: گردش روزگار، حوادث و شداید و دشواری‌های زمان.
کنف: پهلو و جانب، پناه.
به وجه: به طریقِ، از راهِ.
استسقا: در لغت به معنی آب خواستن و طلب آب کردن است و در اصطلاح «آن است که کسی آب بسیار خورد و سیراب نشود و از بسیاری خوردن پاها و ساق‌هایش بیاماسد. درمان آن به وسیلهٔ سکنگبین و ضمادهای خنک است.» (هدایة المتعلمین فی‌الطّب، ص۴۵۰ و ۴۵۸)

@khaghanieshervani