قصیدهٔ۸..۲۱. چنان استاده‌ام پیش و پس طعن. که استاده‌ست الف‌های اطعنا

قصیدهٔ۸

۲۱. چنان استاده‌ام پیش و پس طعن
که استاده‌ست الف‌های اَطَعنا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
طعن: ملامت و سرزنش.
اطعنا: فعل ماضی صیغهٔ متکلم مع‌الغیر، از مصدر اطاعت، به معنی اطاعت و فرمانبرداری کردیم. لازم به ذکر است که خاقانی معنی لغوی آن را اراده نکرده، بلکه به شکل ظاهری آن نظر دارد که دو «الف» کلمهٔ طعن را محاصره کرده است. باید گفت که حرف نخستین «همزه» است نه «الف» و شاعر با تسامح آن را «الف» فرض کرده است.

معنی: همان‌گونه که در «اطعنا» دو «الف»، کلمهٔ طعن را در برگرفته‌اند، من نیز از هر طرف در محاصرهٔ طعن‌ها و ملامت‌های بدگویان قرار گرفته‌ام.

@khaghanieshervani