قصیدهٔ۶..۸. هر کجا نعلی بیاندازد براق طبع من. آسمان زو تیغ بران سازد از بهر قضا

قصیدهٔ۶

۸. هر کجا نعلی بیاندازد براق طبع من
آسمان زو تیغ برّان سازد از بهر قضا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
نعل انداختن: نعل افکندن، نعل ریختن، نعل پراندن بر اثر شتاب.
نعل: در اینجا استعاره از سخن که نشانه‌ای از براق تیزرو طبع و ذوق است.
براق: اسم خاص، نام ستوری که رسول خدا (ص) در شب معراج بر آن نشست و آن کوچکتر از استر و بزرگتر از حمار بود. (فرهنگ لغات و تعبیرات خاقانی)
براق طبع: اضافهٔ تشبیهی، شاعر قریحهٔ شاعری خود را در قوّت و سرعت به براق مانند کرده است. قضا: قضاوت و حکم، امر و مشیّت الهی.

معنی: هر کجا طبع تیزرو من نعلی بیندازد، آسمان از آن، تیغی برای اجرای قضا و مشیّت الهی می‌سازد.

@khaghanieshervani