قصیدهٔ۳..۲۴. جهان به چشمی ماند، در او سیاه و سپید. سپید ناخنه‌دار و، سیاه نابینا

قصیدهٔ۳

۲۴. جهان به چشمی مانَد، در او سیاه و سپید
سپید ناخنه‌دار و، سیاه نابینا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
ناخنه: مرضی است در چشم که گوشت زیادی پیدا می‌شود و به تدریج افزایش می‌یابد و گویند با نگاه به ستارهٔ سهیل از بین می‌رود و اگر در اسب و استر فوراً نبرند، هلاک می‌کند.
(فرهنگ لغات و تعبیرات خاقانی٬ ضیاءالدین سجادی، زوار)
«سیاه» و «سپید» در این بیت دارای صنعت استخدام است؛ زیرا در ارتباط با «جهان» به معنی «شب و روز» و در ارتباط با «چشم» به معنی «سیاهی و سپیدی چشم» است.

@khaghanieshervani