قصیدهٔ۵..۶. در پردهٔ عدم زن زخمه، ز بهر آنک. برداشته است بعد فروداشت، این نوا

قصیدهٔ۵

۶. در پردهٔ عدم زن زخمه، ز بهر آنکْ
برداشته است بعدِ فروداشت، این نوا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
پردهٔ عدم: اضافهٔ تشبیهی، نیستی به نغمه و آهنگ مانند شده است. نغمه و آهنگ عدم نیستی.
زخمه زدن: مضراب زدن، ساز زدن.
برداشت: مقابل فروداشت، ابتدای ساز یا آواز، بلند کردن آواز تا منتهای مقصود. نظامی می‌گوید:

از پی هر شامگهی چاشتی است
آخر برداشت فروداشتی است
(مخزن‌الاسرار، ۱۲۱)

فروداشت: مقابل برداشت، از مصدر فروداشتن ختم کردن و به آخر رسانیدن خوانندگی و نوازندگی (واژه‌نامهٔ موسیقی ایران زمین، مهدی ستایشگر، انتشارات اطلاعات، ۱۳۷۴)
نوا: ساز و آواز.
این نوا: استعاره از این زندگی مادی.

معنی: قبل از مرگ و فروداشت کردن نغمه و آواز حیات مادی، نغمه عدم و نیستی بنواز و آمادهٔ رفتن شو؛ زیرا آهنگ و نوای حقیقی بعد از مردن به اوج خواهد رسید.

@khaghanieshervani