قصیدهٔ۳..۵۴. ز باد گیسوی او آتش بهار کم است. که آب و گل را آبستنی دهد ز نما

قصیدهٔ۳

۵۴. ز باد گیسوی او آتش بهار کم است
که آب و گل را آبستنی دهد ز نما

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
انباذ قِلِس، از حکمای یونان، جهان را مرکب از چهار عنصر می‌دانست که به ترتیب شرف و اعتبار عبارتند از: آتش، باد، آب، خاک.
آتش بهار: کنایه از خورشید.
در این بیت خاقانی به این چهار عنصر اشاره کرده است و در تأکید معنی بیت قبل می‌گوید:
باد گیسوی پیامبر (ص) نه تنها از آتش بهار کمتر نیست، بلکه بیشتر است و به هر کجا که قدم نهاد، آب و خاک را مانند خورشید بهار گرمی بخشید و بارور کرد.

@khaghanieshervani