قصیدهٔ۱..۳. با تو قرب قاب قوسین آنگه افتد عشق را. کز صفات خود به بعدالمشرقین مانی جدا

قصیدهٔ۱

۳. با تو قرب قاب قوسین آنگه افتد عشق را
کز صفات خود به بعدالمشرقین مانی جدا

🍂🍂🍃🍃☘
قرب قاب قوسین: نزدیکی دو سر کمان، کنایه از نهایت تقرب و نزدیکی
قاب قوسین: برگرفته از آیهٔ۹ و ۱۰ سورهٔ نجم: ثُمَّ دَنا فتَدَلّیٰ، فَکانَ قابَ قَوسَینِ أو أَدنیٰ. سپس نزدیک شد، پس تواضع نمود تا که فاصلهٔ آن‌ها به قدر دو کمان شد یا کمتر؛ این آیه اشاره دارد به معراج پیامبر اکرم(ص) و قاب قوسین در اصطلاح عارفان مقام قرب الهی و رسیدن به کمال است.
«را» در این بیت به معنی «در» به کار رفته است که در شعر فارسی سابقه دارد؛ از جمله فردوسی:
ششم ماه را روی برتافتند
سوی باده و بزم بشتافتند

ناصرخسرو:
حروف عقل بشمارم که مسطور است اشیا را
کتاب نفس برخوانم که باشد نسخه‌ای در جان
(لغت‌نامه ذیل «را»)

صفات خود: صفات مادی و نفسانی.
بعدالمشرقین: فاصلهٔ بین مشرق و مغرب، فاصله‌ای به دوری مشرق و مغرب.
قسمتی است از آیهٔ ۳۸ سورهٔ زخرف: قالَ یٰالَیتَ بَینی و بَینکَ بُعدَالمشرِقَینِ فَبِئسَ القَرینُ. ای کاش دوری من و دوری تو دوری مشرق و مغرب بود، و تو چه همراه بدی بودی!
* استعمال مشرقین به اعتبار برتری و شرافت طلوع خورشید است بر غروب آن؛ به همین خاطر مغرب را نیز مشرق خوانده‌اند و نیز ممکن است مشرق تابستانی و مشرق زمستانی مراد باشد.

معنی: زمانی در عشق به مقام قرب قاب قوسین می‌رسی که از صفات مادی و نفسانی خود به قدر مشرق و مغرب دور شده باشی؛ یعنی لازمهٔ رسیدن به عشق و کمال آن، ترک انانیت و مادیت است.

@khaghanieshervani