📚 داستاننویسان و دوستداران داستان 📢ماتیکانداستان را به شیفتگان فرهنگِ ایرانزمین معرفی کنید 📢📢محتوای مطالب، نظر نویسندگان آن است و ممکن است با دیدگاه گردانندگان ماتیکانداستان همسو نباشد. ارتباط با مدیر کانال @vahidhosseiniirani
در هر حال پاسخ جیسون به ساماندهی یک پناهگاه زبانی در مقابل مادر فراتراز تلاشهای برادرانش است
در هر حال پاسخ جیسون به ساماندهی یک پناهگاه زبانی در مقابل مادر فراتراز تلاش های برادرانش است.جیسون از ترکیبی از زبان و سرقت استفاده می کند.او هزار دلاری را که مادرش برای خرید به او داده و پولی را که کدی هر ماه برای دخترش می فرستد می دزد در حالی که وکالت او را به عهده دارد.
یکی از راه هایی که جیسون برای کنترل قدرت مادر در پیش می گیرد ،محافظت شدید از اوست.او مکرر به مادر یادآور می شود که مراقب خود باشد و اغلب بر بیکسی او تکیه می کند.او با “نام مادر”بیش از” نام پدر” در ارتباط است و با ادعای آگاهی ازوضعیت مادر در واقع از خودش دفاع می کند و عدم وجود “خود”خودش را آشکارساخته و عدم جداییش از مادر را اثبات می کند.ستیز او برای خودش است چون هویت او از آن مادرش می باشد.علی رغم دلجویی مادرش با بیان اینکه او یک کامپسون وافعی نیست و از فامیل اوست –یک نشانه که احتمالن سبب تسکین او نمی شود- او برای احترام خانواده به خواهرزاده اش تحکم می کند ,خانوده ای که از همخونی نشأت گرفته است-هم چنان که جیسون خودش را از طریق خون خانواده مشخص می کند …
او میس کونتین را نیز از طریق خون مشخص می کند:من می گویم خون همیشه حرف اخر را می زندواولین تلاش ااو برای دزدی از کدی از طریق زبان صورت می گیرد:وقتی اجازه ی یک نگاه به او در عرض یک ثانیه را در قبال دریافت صد دلار می دهد…
جیسون حتا خبرچینی می کند و موضوع را به مادرش می گوید.اما فقط یک مادر قدرت ممنوعیت ستم را بر مادری دیگر دارد و باحرف زدن پشت سر جیسون کدی و دیلسی را نیز به مبارزه می طلبد.
بعد از این پیروزی مورد سؤال ،او از حیله ی گفتاری به سوی دزدی ساده می رود و در همان حال از دفاع زبانی نیز غافل نمی شود.
با آگاهی ازتزلزل در خشونت زبانی او ،به ناچار بیشتر بر پول تأکید می کند تا زبان.
او اگرچه کارش را در بانک از دست می دهد ناراضی نیست چون خود را قربانی سکسوالیته ی خواهر زاده اش دانسته و محق می یابد.او پول جمع می کند،پول خواهر زاده اش را می دزد و ا این راه احساس قدرت و سلطه می کند .
تنها رابطه ی جنسی او با زنی به نام لورا بر اساس پول می چرخد و زمانی که لورا در نامه ای از او گله می کند جیسون می گوید :من اخرین بار ده دلار به او دادم” .قدرت و برتر دیدن خود بر پول استوار شده است.او شکی در اینکه نامه ی لورا به خاطر دریافت پول است ندارد.
پس از شکست در جنگ زبانی او در جنگ مالی نیزشکست می خورد که هر دوشکست مربوط به زنان می باشد.بنابرین او در مردانگی و جنسیت خود شک می کند و در حال بازگشت به خانه حتا نمی تواند با ماشینی که پولش را از مادرش دزدیده است رانندگی کند.
جیسون مانند برادرش ناتوانی خود را در مقابل زنان نشان می دهد و مثل او پناهگاهی در زبان نمی یابد
زبان نمی تواند حضور مادری را سروری کند وقتی کسی قضیه بنیادی فمینیسم را بپذیرد که ژاکوب ان را چنین بیان می کند: مادر با تقسیم درونی خودش هم سوژه و هم زبان را ارتقاء می دهد ، مادر با زبان قانون گذاری نمی شود بلکه آن را کنترل می کند.
کدی یک متن است پر از گوناگونی که از اجزا مادی،جنسیت و چیزهای مشابه ساخته شده بنابرین یک صدا ندارد بلکه چندین صدا دارد.
صداهای فراوان زنان کامپسون بر مردانشان می چربد و نافرمانی کدی آن ها را به به فقدان افتراق یا جدایی از فمینیسم تهدید می کند.آن ها اتوریته و قدرت مردانه را نفی می کند تا جهان را اداره کند.
و با از دست دادن حضور وسیع کدی که خانه را نمادینه می کند و در خانه نیست ،خودی و غیر خودی درمانده می شوند.
کارولین کامپسون ،مادر اولیه ی رمان ،شخصیتی که تنفر همه ی خوانندگان را برمی انگیزد چه مقدار از در هم گسیختگی خانواده اش را به عهده دارد؟زنی سرد،آشفته و خودشیفته که در مورد همه ی فرزندانش اهمال می کند ،حتا درمورد کوچکترین پسرش جیسون که هر شب یرای از دست دادن مادربزرگش که نمی تواند کنارش بخوابد می گرید؟
غیاب مادری او بطور عمده توسط کدی پر می شوداما کدی از نظر کارولین نمونه ی یک مادر نیست چون او بانویی که مادرش می خواهد نیست.
او به کدی دستور می دهد که بنجی را بغل نگیرد چون کمرش عیب خواهد کرد “تمام زنان ما خود را عالی نگه می داشتند.آیا خوبست مثل یک خدمتکار به نظر برسی؟”
عجیب نیست که جیسون قبل از خواب گریه می کند تا خوابش ببرد وقتی مادربزرگش مرده است.
در نهایت وقتی دخترش کدی مادر می شود کارولین لباس سیاه می پوشد و بعد از اینکه متوجه می شود کدی پسری را می بوسد عزاداری می کند.از نظر او زنی که میل جنسیش را نشان می دهد یک بانو نیست
با قبول عدم وجود راهی بین بانو بودن و نبودن خانم کامپسون ، زمینه ی مادری را نفی و بانو بودن را انتخاب می کند چون مادری از دوگانگی سرچشمه می گیرد.وجود چالش و به مبارزه طلبیدن مادری و کشف این که او اجازه نمی دهد مادربودن جانشین بانو بودن باشد عجیب به نظر نمی رسد”من یک بانو هستم….