چون او انتظار بسیار زیاد و بسیار ناکافی از زبان دارد

چون او انتظار بسیار زیاد و بسیار ناکافی از زبان دارد.در حالیکه به راحتی از واژه ها استفاده می کند و کلمات نمی توانند به او قدرت مردانگی بدهند چون می تواند به خودش بهای یک مرد و یک برادر را بدهد.او به لحاظ جنسی شکست می خورد چون خودش را در عشق به کدی توانا نمی بیند و قادر به استفاده از کارد به جای ان نمی باشد.در یک صحنه او کارد را بر گلوی کدی می گذارد اما نمی تواند آن را فشار دهد.زبان نمی تواد کار فالوس او را انجام دهد و بعد از فرمانش به دالتون که شهر را ترک کند مانند دخترها غش می کند :اگرجای مادر او بودم…

یعنی فقط مادرانند که قدرت دادن مرگ و زندگی را دارند.اونه تنها علاقه دارد که مادر باشد بلکه خودش را مانند زنی تصور می کند که اصرار دارد کدی توسط او اغوا شده است.مرد را از او می راند،زایمان او را انکار می کند و در نتیجه مادری را انکار می کند و فقط از طریق یک فانتزی و تخیل است که امکان، بروز می یابد.بدن مادر بیش از اندازه برای کونتین قدرتمند است.با وجود مباحثه ی طولانی با پدرش –چیزهای واقعی و موارد تخیلی- کوئن حس اسیر شدن دوباره در مادر می کند.تمرکز دیوانه وار او بر ابژه ها مؤید میزان ناتوانی او در درگیری او برای کنترل واژه ها از طریق زبان است .او در طلب مادرانگی تحت اللفظی کدی ست تا به سازماندهی مردانه ی زبان برسد:معصومیت.
زمانی که او سعی می کند با تحت فشار قرار دادن کدی او را وادار به توضیح دلایلش برای ازدواج کند او می گوید….
کدی تشخیص می دهد که مادری ماورای زبان است ،چیزی که نیازی به گفتن آن نیست.او می داند که برادرش نمی تواند بخوبی تجربیات را در زبان بگنجاند.چون زبان فقط واژه هاست –مانند عصمت-و یک واقعیت فیزیکی نیست.امید کوئن که کدی از ان بدین گونه یاد می کند”آن نخواهد بود….
….می تواند تلاشی باشد که فاصله ی سمیوتیک (پیشازبانی)و سمبولیک(زبانی) را زیاد می کند تا واقعیت را از راه سمبولیک بیان کند نه قیزیکی.و آنوقت زبان او جایگزین بدن او خواهد شد.به منظور حفظ خود از اسارت و گرفتار شدن در زنانگی ،او بر قوام دادن به پایه های سمبولیک پافشاری می کند اما می داند تمام تلاش هایش بیهوده است.
تلاش ناامیدانه ی او برای اعتراف به پدرش که مرتکب زنا شده است که احتمالن در تخیل او صورت گرفته است این گونه بر زبان می آید”
“و او انجام داد وتو سعی کردی او را مجبور کنی انجام دهدمن ترسیده بودم از خودم ترسیده بودم و نباید آن انجام می شد ..
……
با این عبارات مشخص می شود که او می خواهد گفتن واقعیات از طریق زبان را مانع شود.
اگر او می توانست بکوید که آن کار را انجام داده است ،آن وقت مشکلات او حل می شد نه ضرورتا چون این حرف را بر زبان می آورد بلکه چون بعد از این آن یک عمل زبانی می شد و نه یک عمل جنسی ولی کونتین امیدوار است بر بدنها غلبه یابد ونه برزبان.
متأسفانه او نه قادر است بگوید و نه می تواند انجام دهد.ناتوانی در پشت سر نهادن فاز ماقبل زبانی و اقامت در ساحت سمبولیک سبب خودکشی او می شود.او عدم اقامتش را توسط خودکشی به زبان می آورد،انتخابی که بطور متناقض او را به عرصه ی مادری می کشاند، هم بطور تحت اللفظی و هم با نوع عمل.
او غرق شدن را انتخاب می کند تا به زهدان سمبولیک برگردد و آن را به آرامگاهی واقعی تبدیل کند.
او تلاش می کند با خودکشی خودش را باز تولید کند تا با سرکشی از قانون پدر”زمان”
به عنوان تنظیم کننده ی گفتار به بدن مادر(فضا) وارد شود و در سیلان پیشازبانی مادربهبود یابد.
هرچه به پایان روایت او نزدیک تر می شویم واژه های او بیشتر و بیشتر شبیه وازه های بنجی می شود و گرامر و نقطه گذاری حذف می شود که ناشی از ورود به مرز عرصه ی پیشازبانی و سمبولیک هستند.عرصه ی سمبولیک او را شکست می دهد و واو را از ساحت سمبولیک جدایی از مادر به عقب می راند.
از آن جایی که او نمی تواند بگوید مادر و به زبان بگریزد نمی تواند خودش را از مادر افتراق دهد.
اما جیسون می تواند این را بگوید.چنین به نظر می رسد که کشمکش او برای فرمان دادن به زبان سبب می شود روایتش را با سخنان خشم آلود آغاز کند”یک هرزه همیشه یک هرزه است.اگه غصه ت فقط این باشه که اون مدرسه نمیره و تو کوچه ها ول می گرده شانس آورده ای گفتم اون الان باید اینجا باشه تو مطبخ درست اینجا”.هربار جیسون شروع به حرف زدن می کند جمله اش را با “من می گویم”آغاز می کندحتا اغلب یک عبارتش را قطع می کند تا در میانش “من می گویم”را بیاورد.در تقابل با بنجی او حرف می زند.او نه به هاروارد می رود تا یاد بگیرد”برای شنا کردن در شب بیرون نمی رود بدون اینکه شنا بلد باشد”و نه گرامر را می آموزد که منجر به از دست دادن بخشی از توانایی بیان و کنترلش بر آن می شود .”من می گویم”دربردارنده ی شباهت هایی با تلاش های کوئن در یافتن پناهگاهی در زبان است تا جایی که این تلاش اضطرابی را که در پشتش نهفته است آشکار می کند.