حالا دیگر تقریبا تمام ایران می‌داند تهران چه اتفاقی افتاده

حالا دیگر تقریبا تمام ایران می‌داند تهران چه اتفاقی افتاده.
اما من می‌خواهم بگویم قرار است چه اتفاقی بیفتد.
تا یکی دو روز دیگر بقایای آتش نشان های زیر آوار مانده را بیرون می‌آورند.
در این یکی دو روز همچنان سیل تسلیت ها به رفتگان و تقدیرها از ماندگان، بیش و کم در جریان است.
آتش نشان ها را در حرف، فرشتگان نجات و تندیس گذشت و الهه ی ایثار خطاب می‌کنیم.
توی روزنامه و رادیو و تلویزیون هم از آن ها افسانه ها می‌سازیم.
یک هفته بعد آن ها سر کارشان هستند و منتظر که باز کجا باید جانشان را کف دست بگیرند و بشتابند.
کجا باید زن و بچه و زندگیشان را رها کنند و بروند.
آن ها به موقع سر شیفتشان حاضر می‌شوند، توی اداره چای ارزان قیمت سهمیه ای می‌نوشند، تلویزیون نگاه می‌کنند، پینگ پنگ بازی می‌کنند، کفش هایشان را واکس می‌زنند، با هم از خاطرات دوستان رفته شان حرف می‌زنند و به این فکر می‌کنند که کِی نوبت آنها خواهد شد؟
یک سال بعد، درست همان وقتی که من و شما داریم توی یک پلاسکوی دیگر قدم می‌زنیم یا کاسبی می‌کنیم، آن ها با خودشان می‌گویند: آن همه ابراز احساسات مردم یعنی فقط مستلزم مُردن ما بود؟


#م_سرخوش
@mohsensarkhosh_khatkhatiii