اینجا تلاشهای ادبیام (شامل داستان کوتاه، داستانک، یادداشت، و پاراگرافهای منتخبِ کتابهایی که میخوانم) را به اشتراک میگذارم. گاهی هم موسیقیای که به دلم مینشیند. همراهیِ شما نعمتی است که شاید باور نکنید چهاندازه برایم عزیز است. @mohsensarkhosh
همیشه برایم سوال بوده که چرا اگر مردی موهایش را بلند کند و رنگ کند، اگر ابرو هایش را بردارد و لباسهای به رنگ روشن و شاد و گلدار ب
همیشه برایم سوال بوده که چرا اگر مردی موهایش را بلند کند و رنگ کند، اگر ابرو هایش را بردارد و لباس های به رنگ روشن و شاد و گلدار بپوشد، اکثر مرد های دیگر با اکراه نگاهش میکنند و حتی زن ها هم اغلب از او بدشان میآید؟
اما وقتی توی فیلم های خارجی میبینیم زنی کت و شلوار پوشیده و موهایش کوتاه و چهره اش بدون آرایش است، میگوییم: "چه تیپ مردانه ی شیکی"؟ یا اگر شلوار جین و پیراهن چهارخانه ی اسپرت تنش باشد همه ی خانم های دیگر از دیدنش کیف میکنند و حتی مرد ها هم از او خوششان میآید.
چرا اگر یک مرد در خانه جارو و گردگیری کند، ظرف بشوید، آشپزی کند، پوشک بچه را عوض کند و . . . همه ی مرد ها حتی به طعنه و شوخی هم شده میگویند: "فلانی عجب زن ذلیل بدبختی است" ؟
اما اگر زنی بنشیند پشت تریلی و اتوبوس شرکت واحد و جرثقیل و تراکتور و . . . همه ی زن ها با غرور و افتخار میگویند: "عجب شیر زنی است" ؟
قصدم ابدا تایید یا رد کردن هیچ کدام از این حالات نیست، اما نمیفهمم چرا باورمان شده که زنانگی برای مرد، عیب و ننگ و عار است، اما مردانگی برای زن غرور و عزت و افتخار؟
#م_سرخوش
@mohsensarkhosh_khatkhatiii