لینک کانال https://t.me/joinchat/AAAAAEJLNLu9Gs-xukoTpA ارتباط با ادمین @ZVaezzadeh


تاملی در باب تز تشیع علوی و تشیع صفوی

معمولا وقتی حملاتی علیه سنت روشنفکری ارگانیک (یا دینی) صورت میگیرد، اگر دقت کنید متوجه خواهید شد که نقطه‌ای که علیه آن هجمه صورت گرفته است جزء نقاط ضعف محسوب نمیگردد و از قضا بخشی از قوت سنت روشنفکری ارگانیک است. اما یک از استراتژیهای رایج حمله به نقاط قوت و بد ترسیم کردن (۳۰ دی ۱۳۹۵ بازگشت به تشیع صفوی، محمد قوچانی) تز اصلی شریعتی در کتاب «تشیع علوی و تشیع صفوی» است. من درباره این ژانر در آینده بیشتر سخن خواهم گفت ولی بخشی از تز اصلی خود را در اینجا بیان خواهم نمود. ببینید پرسش اصلی این است که خوانش شریعتی در این ژانر اساسا چیست؟ دو گروه به این گفتمان در ایران پرداخته‌اند: فقها و مورخین. فقها چنین پنداشته‌اند که شریعتی ضد تشیع حاکم و ضد علماء سخن گفته است و اصولا تزهای نهفته در این اثر را متوجه نشده‌اند و آن دسته هم که فکر کردند این گفتمان را درک کرده‌اند از لباس آخوندی درآمده‌اند و ضد سیستم کلاسیک فقهی شدند زیرا فکر میکردند اینگونه با روحانیت تصوف مرزبندی آشکار نموده‌اند. دسته دوم که مورخین بودند اساسا فهمی از گفتمان شریعتی نداشتند و چنین میپندارند که چون تزهای اصلی شریعتی در رویکرده ...
  • گزارش تخلف