دکتر علی شریعتی «با مخاطب‌های آشنا». - - - - -. در شبی از آن «ششصد شب تنهایی» خواب بودم

دکتر علی شریعتی "با مخاطب های آشنا"
- - - - -
در شبی از آن" ششصد شب تنهایی"خواب بودم. خواب دیدم که تالار بزرگی ست بی سر و پایان و تمامی چهره های آشنایم جمع اند و من از انسان و زندگی و عمر و فلسفه ی زیستن و بودن حرف میزدم. یکی از میان جمع بر خاست و پرسید:
شما که همیشه از انسان و فلسفه ی وجود و معنی زندگی و این مسائل حرف می زنید قبلاً باید یک حقیقت اولیه و اساسی را روشن کنید و آن موضوع اصلی همه ی این مباحث و تمامی این نظریات است. اصلاً می توانید بگوئید "زندگی خود چیست؟"

آدم در خواب توانایی هایی دارد که در بیداری فاقد آنهاست. بی درنگ و با اطمینان گفتم یادداشت کنید:
«نان» ، «آزادی» ، «فرهنگ» ، «ایمان» و «دوست داشتن» ...
...
چه سخت و چه شکوهمند است که آدمی خود طباخ غذاهای خویش باشد. مردم همه نشخوارکنندگان اند وهمه خورندگان آنچه برایشان پخته اند. دعوای امروز بر سر این است که لقمه ی کدام طباخ را بخورند. هیچ کس به فکر لقمه ساختن نیست .آنچه می خورند غذاهایی ست که دیگران هضم کرده اند.
@solseghalam