یادداشت های محمدرضا اسلامی- - - - - - - - -در ادامۀ یادداشت های ژاپن و وبلاگ ارزیابی شتابزده؛ اینجا تلاشی است برای دیدن آمریکا و ثبت مشاهدات. تحلیل و مقایسه الگوی توسعه هر دو کشور آمریکا و ژاپن و مستندنگاری ها، در حد امکان.ارتباط :
«نیویورک شهر پوسیدهای که هنوز زیباست»
"نیویورک شهر پوسیده ای که هنوز زیباست"
نیویورک گویی که تاریخ mp3 یا فشرده یِ دوران معاصر [یا به تعبیر فیلم چارلی چاپلین: "عصرِ جدید"] است. برج های دود خورده و کهنه اش در هر گوشه ای نامی را یدک می کشد که هر نام، متصل شده به خاطره ای، رویدادی، تاریخی ، چیزی از مسیرِ انسانِ جدید. نام راکفلر و برج هایش در یک سمت و بلندای "ایمپایر استیت" در سمت دیگر و دفتر اَپِل در دیگر سو و ساختمان سازمان ملل و ... تا میرسیم به خیابان پنجم و "امروزِ ما"، که فعلا برجِ مطلّایِ ترامپ شده محل رفت و آمد رجال و نقش بندیِ تاریخ این روزها. حدود چندماه پیش (اواخر بهار) بحثی داشتیم در خصوص پوسیدگی مستحدثات و فرسودگی فراسازه ها در نیویورک و شیکاگو و ... اساساً مشکل پوسیدگی و خوردگی در شهرها و نقاط مختلف آمریکا [یادداشت فوق👆]. به فاصله کوتاهی بعدش، هم در سخنرانی های انتخاباتی هیلاری کلینتون، و هم ترامپ ، مکرر به این موضوع اشاره شد(!) و به لزوم اختصاص "فاند" یا پول برای ترمیمِ این پل ها و سازه های زنگ زده مکرر پرداخته شد. نیویورک با برج های مجلل اش روزی روزگاری، چهارراه انفجارِ ثروت بوده و گاوصندوق پولهای عالم و محل رویش آسمان خراش ها که به قصد خراشیدن آسمان سر بلند می کردند، اما از آن زمان [بگیریم حدود دهه چهل و پنجاه و حتی شصت تا هفتاد میلادی] تا امروز که مسیر "جریانِ پول" در رگ هایِ دنیا عوض شده ، و به باشگاه "پولدارها" کره، و ژاپن، و چین و ... اضافه شده اند شهرهای توکیو و شانگهای و ... هم کلکسیون برج های سربه فلک کشیده اند اما با این تفاوت که برج ها و ساختمان ها و مستحدثات شان Shiny [براق] هستند و نه دود خورده و قدیمی. اما این شهرِ پیر، همچنان زیباست و جریان زندگی در آن ، همچنان دلربایی دارد. شاید اغراق نباشد اگر بگوییم که نیویورک شهر پوسیده و فرسوده ای است که هنوز زیباست. در ذیل چند تصویری را با هم مرور خواهیم کرد از وضعیت برخی مستحدثات شهری. ابتدا در مسیر فرودگاه Newark به سمت تونل Holand. (مسیر مهمی برای دسترسی از سمت نیوجرسی به منهتن). این چند تصویر را از محل تقاطع خیابان Tonnele با بزرگراه 139 گرفته ام. روند ترمیم یکی از پل های بزرگراهی. مشابه این وضعیت بسیار است و بعضاً باعث حیرت است. آنچه که از گفتگو با برخی مهندسین عمران حوزه مدیریت شهری می فهمم اینکه پولِ جاری در اداره یِ شهر، کفاف پرداختن به همه یِ آنچه پوسیده است را نمی دهد و روند بازسازی این ها در حالِ انجام، اما کند است. تصاویر در ذیل⬇️ (نقشه موقعیت هم در پایین تصاویر قرار گرفته به لحاظ نشان دادن اهمیت این نقطه)👇👇👇
- - - - - - - - - - - - -
پی نوشت: در خاطر سپردن یکی دو تاریخ به عنوان معیارِ مقایسه ذهنی مناسب است. ساختمان ایمپایر استیت با 422 متر ارتفاع ، در سال 1931 ساخته شده است. یعنی 85 سال پیش در خیابان پنجم منهتن چنین ساختمانی، در حال بهره برداری بوده است. فرودگاه لوگاردیا (که با ترافیک 31 میلیون مسافر در سال 2015، هنوز دومین فرودگاه پرترافیک دنیا محسوب می شود) از 1939 در خدمت شهر بوده است. محلی که به لحاظ شهری و شهرسازی 85 سال پیش در چنین اوجی قرار داشته، طبیعی است که امروز با این قبیل مشکلات خوردگی هم دست به گریبان باشد.
@solseghalam