«طول عمر در ژاپن»

«طول عمر در ژاپن»

🔵 حسن جوهرچی و یادداشت اخیر، باعث شد تا متنی که چند سال پیش در خصوص «طول عمر در ژاپن» نوشته شده بود، بازخوانی شود؛ آن یادداشت تحت لینک زیر به اشتراک گذاشته می شود.👇 هر چند که در زمان تنظیم یادداشت ذیل به اندازۀ امروز به ساختارهای جامعۀ ژاپن انتقاد نداشتم [مثلاً جای آن بود که در این متن به موضوع استرس زیاد زندگی ژاپنی در سنوات کاری، نیز اشاره ای شود. استرسی که تحملش آسان نیست] اما به هر تقدیر بازخوانی متن در موضوع «امید به زندگی» بی مناسبت نیست.

🔷از متن :
📌... این دوست ایرانی ما که سالهاست در ژاپن بود...در میان حرفهایش مثال جالبی زد. می گفت پدرِ یکی از دوستانِ ژاپنی اش اخیراً فوت کرده است. دوست ژاپنی ایشان تاسف می خورده که هنوز برای فوتِ پدر زود بود و چقدر حیف. سن و سال پدر را از دوست ژاپنی اش پرسیده بوده، و شنیده بود:«نود و چهارسال». می گفت واقعاً امید به زندگی تا نود و چندسالگی در میانِ اینها چیزِ عجیبی نیست. پس چرا ما در میان خود افق زندگی را اینقدر کوتاه ترسیم می کنیم . می گفت که این پدر ژاپنی فقط نزدیک به چهل و چهارسال از دولت حقوق بازنشستگی گرفته ! می گفت به اندازه عمرِ یک آدم، فقط طولِ دورانِ بازنشستگی این بابا بوده ! خوب ما چرا اینطور نباشیم ؟! دوست ایرانی ما می گفت که: نشسته ام حساب کرده ام ایشون در طول این سالها، فقط حدود دویست میلیون ین حقوقِ بازنشستگی گرفته (!). حساب کرده ام که دولت ژاپن، چهارده سال بیشتر از سنوات دورانِ خدمتِ سی ساله به ایشان حقوقِ بازنشستگی داده است(!)...
📌بحث رسید به امید به زندگی و اینکه چه خوب است امکانات برای حضور سالمند در متن و بطن اجتماع فراهم باشد و «یک فردِ هفتادساله»، "سالمندِ از کار افتاده" محسوب نشود بلکه یک فرد هفتادساله بداند تا حدود بیست و چندسال دیگر قرار است زندگی کند؛ برنامه داشته باشد و سرزنده باشد ...
http://solsnevis.blogfa.com/post-83.aspx