یادداشت های محمدرضا اسلامی- - - - - - - - -در ادامۀ یادداشت های ژاپن و وبلاگ ارزیابی شتابزده؛ اینجا تلاشی است برای دیدن آمریکا و ثبت مشاهدات. تحلیل و مقایسه الگوی توسعه هر دو کشور آمریکا و ژاپن و مستندنگاری ها، در حد امکان.ارتباط :
توضیحی در خصوص قطعه شکوه👆👆در میان کارهای محسن نامجو
توضیحی در خصوص قطعه شِکوِه👆👆در میان کارهای محسن نامجو
برخی آثار نامجو به شکل آگاهانه ای ترکیبی از ترانۀ روز با اشعار کهن ادبیات فارسی اجرا می شود. این قطعه "شِکوه" هم جزو همانهاست که یک ترانۀ معاصر، با غزل حافظ ترکیب می شود. و یکی از ابیات غزل در اوج اجرا میشود:
« نخفته ام زِ خیالی ، که می پزد دلِ من /
خمارِ صد شبه دارم شرابخانه کجاست؟ »
نمونه دیگر این دست نوآوری در اجرا، در قطعه "نامه" است که در آن دو غزلِ مختلف حافظ (با یک وزن) با هم ترکیب شده اند و یکی از غزل ها فقط مصراعهای دومش خوانده میشه! (با حذف کل مصراع های اول) . یک ابداع با ذوق . تا می رسد به این دو مصراع که در اوج زیبایی تحریر می شوند
وآن رفتنِ خوشش بین ، وآن گامِ آرمیده/
شمشمادِ خوش خرامش ، در ناز پروریده/ ...
اینها را می توان از نمونه های موفق آثار وی برشمرد. [هر دو قطعه در ساند کلود جهت شنیدن موجود است]
البته بیان محاسن به معنی چشم پوشی از معایب نیست. ذیلا یادداشتی است که چندسال پیش در خصوص آثار نامجو تنظیم شده بود👇👇
@solseghalam