انسان شناسى در فلسفه اگزیستانسیالیستى گابریل مارسل.. بخش چهارم_.. ● راز عشق و وفا

انسان شناسى در فلسفه اگزیستانسیالیستى گابریل مارسل
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بخش چهارم_

● راز عشق و وفا

در فلسفه ی مارسل تنها از طریق ِموجوداتِ منفرد می توان به راز ِهستی نزدیک شد و آن زمان می توان به موجودات ِهستی نزدیک شد که آنها را عاشقانه دوست بداریم.

از دید ِمارسل موجودات را زمانی می توان شناخت که رویکردی عاشقانه به آنها داشته باشیم. از این رو جست وجوی هستی تنها با تحلیلی پدیدارشناختانه از عشق امکان پذیر است. چرا عشق به اذعان به راز هستی می انجامد مارسل از زبان یکی از شخصیت های نمایشنامه اش به این پرسش اینگونه پاسخ می دهد:
«عشق اذعان به این است که «تو» لااقل «تو» نخواهی مرد.» در عشق کامل، این معنا نهفته است که نه زمان و نه چیز ِدیگری نمی تواند «هستی» معشوق را از بین ببرد.

عشق (یا وفای بی قید و شرط) مستلزم التزامی است که بار آن را به یمن «جاودانگی» معشوق می توان بر دوش کشید. در مجموع در «فلسفه هستی» گابریل مارسل، «راز مرگ»، «راز شر»، «راز عشق» و... همه نمودهایی هستند از «راز عظیم هستی».

تحلیل و تعمق در هر یک از این رازها راهی را به دست می دهد برای نزدیک شدن به «راز وجود انسان».

@toreyejan

https://t.me/joinchat/AAAAAEIjWaThzxPUkWQxCA