نوعی نمونه‌خوانی به نام Backward proofreading یا «نمونه‌خوانی پس‌رو» وجود دارد که در آن به‌جای اینکه از اولین کلمه‌ی سطر اول کتاب

نوعی نمونه‌خوانی به نام Backward proofreading یا «نمونه‌خوانی پس‌رو» وجود دارد که در آن به‌جای اینکه از اولین کلمه‌ی سطر اول کتاب شروع به نمونه‌خوانی کنیم و به سمت انتها پیش برویم، از آخرین کلمه‌ی آخرین سطر کتاب شروع به خواندن می‌کنیم و به سمت ابتدای کتاب می‌رویم. ساختار بینایی و ادراک ما طوری است که بیشتر کلمات را بر اساس شکل ظاهری‌شان بازشناسی می‌کنیم و حرف‌به‌حرف آن‌ها را نمی‌خوانیم. مثلاً، با دیدن کلمه‌ی «اتاق» به‌سرعت آن را می‌شناسیم و پردازش می‌کنیم، نه اینکه «ا» و «ت» و «ا» و «ق» را جدا بخوانیم و از کنار هم گذاشتنشان به «اتاق» برسیم. با این اوصاف، هنگامی که داریم متنی را می‌خوانیم، مثلاً اگر به‌جای «خورشید» نوشته شده باشد «خورشبد»، بعید نیست که بدون دیدن این خطا از روی آن عبور کنیم. وقتی به‌صورت عادی نمونه‌خوانی می‌کنیم، توالی کلمات و جملات بار معنایی هم دارد و خود معنا هم دلیلی می‌شود بر اینکه اسیر جریان کتاب بشویم و دقتمان پایین‌تر بیاید. با «نمونه‌خوانی پس‌رو» جلوی این اتفاق را می‌گیریم و هر کلمه را به شکل واحدی مجزا پردازش می‌کنیم. در این صورت، احتمال خطا پایین‌تر می‌آید.

«نمونه‌خوانى پس‌رو» بسیار وقت‌گیر و پرهزینه است و تنها در موارد خاص کاربرد دارد. مثلاً، در انتشار کتاب‌های آسمانی که هیچ‌گونه اشتباهی در چاپ لغات آن‌ها پذیرفته نیست، یا در انتشار کتاب‌های نفیس.

@Virastaar