حسین جاویددانشجوی دکتریمدیر نشر مشاوره و همکاری در زمینهی همهی مراحل تولید کتاب: ۰۹۱۲۲۴۷۲۸۳۸ صرفاً پیام ضروری و کاری:
برخلاف آنچه در این برنامه و در مقام خردهگیری اشاره میشود، «باشیدن» از مصدرهای بسیار قدیمی و اصیل زبان فارسی است و معنای «بودن» د
برخلاف آنچه در این برنامه و در مقام خردهگیری اشاره میشود، «باشیدن» از مصدرهای بسیار قدیمی و اصیل زبان فارسی است و معنای «بودن» دارد.
مثال زیر از رسالهای در فقه حنفی است که به عقیدهی زندهنام دکتر محمد معین «قدیمترین نثر فارسی موجود مدون است که تا کنون به وجود آن اطلاع داریم». این متن نوشتهی ابوالقاسم سمرقندی است و تاریخ نگارش آن را حدود سال ۳۱۵ هجری، یعنی پیش از نگارش «مقدمهی شاهنامهی ابومنصوری»، تخمین میزنند.
🖌علامت دوستی خداوند عزّ و جل و دليل صدق آن در فرمانهای خدای عزّ و جل تقصير ناکردن است و سنت رسول او را صلی الله عليه و سلم متابع بودن است و به همهی حکمهای خداوند عزّ و جل راضی باشيدن است و بر خلق خداوند عزّ و جل مهربانی و شفقت کردن است.
همانطور که میبینید، «باشیدن» در این جمله به کار رفته است، و این شاهدی است بر قدمت و صحت مصدر مورد نظر. علاوه بر این، در نظم و نثر فارسی بهکرات با این مصدر و صیغههای صرفی «باشیدن» مواجه میشویم، حتی در آثار بزرگانی چون مولانا و سعدی.
بحث درست و غلط بودن «میباشد» در روزگار حاضر بحث دیگری است که در آینده به آن میپردازم، اما، بنا به آنچه گفته شد، گزارهی «ما مصدر باشیدن نداریم» از اساس غلط است. البته، دغدغههای فرهنگی این مجری محترم و سازندههای برنامه ستودنی است، اما بد نیست، پیش از توصیه به دیگران، خودشان از مشورت متخصصان ادبی بهره بگیرند.
@Virastaar