استفاده از «وی» به‌جای «او» در دوره‌ی معاصر زبان فارسی توصیه نمی‌شود

استفاده از «وی» به‌جای «او» در دوره‌ی معاصر زبان فارسی توصیه نمی‌شود. البته قطعاً کسانی که هیچ‌گونه شناختی از پیشینه‌ی زبان فارسی ندارند چنین چیزی را نمی‌پسندند و نمی‌پذیرند.
«وی» بازمانده‌ی «awē» در دوره‌ی میانه‌ی زبان فارسی است و «او» بازمانده‌ی «ōy». نکته اینجا است که «awē» در دوره‌ی میانه همواره در حالت غیرفاعلی به کار می‌رفته است. در سده‌های ابتدایی دوره‌ی جدید زبان فارسی (سده‌های نخست پس از حمله‌ی اعراب به ایران) همچنان این قاعده حاکم است و ما، در بسیاری موارد، «وی» را در حالت غیرفاعلی می‌بینیم (مثلاً، «وی را گفتند»).
وقتی ما «وی» را در حالت فاعلی به کار می‌بریم (مثلاً، «وی گفت»)، درواقع داریم خلاف قاعده‌ی زبانی پیش می‌رویم.
@Virataar
گروه اخبار کتاب، مرجع اخبار نشر:
https://t.me/joinchat/BjLTaT4omNP27oHnLkAJvQ