حالا که بحث زبان بلوچی شد، شاید بد نباشد چند خطی درباره‌ی این زبان بنویسم

حالا که بحث زبان بلوچی شد، شاید بد نباشد چند خطی درباره‌ی این زبان بنویسم.
بلوچی جزو زبان‌های باستانی ایران است و با سنسکریت و اوستایی نزدیکی دارد. هرچند، بنا به ماهیت زبان، بلوچی دگرگونی‌های فراوان داشته، خوشبختانه از گزند روزگار در امان مانده و از بین نرفته است و امروزه چندین میلیون گویشور در چند کشور مختلف دارد.
چیزی که برای من در این زبان جالب است غنی بودن آن در بیان پدیده‌های طبیعی مختص حوزه‌ی گویش خود است. مثلاً، بلوچی‌زبان‌ها برای «باد» ــ که در آن سامان بسیار می‌وزد ــ بیش از دوازده کلمه دارند: گرو، جولوت، لوار، هوشاک، شمال، هیران، اشر، نهبی، گاوکش، نمبیان، گوریچ، چیرگوات و... ــ هر یک از این کلمات به نوع خاصی از باد با زمان و جهت وزیدن و شدت متفاوت اشاره دارد؛ درست مثل اسکیموها که برای «برف» چندین کلمه دارند.
@Virastaar