کلمه‌ی «ارباب» که به زرتشتیان توانگر و گاهی به‌طور عام به همه‌ی بهدینان اطلاق می‌شود (مثلا، ارباب کیخسرو شاهرخ) ماجرای جالبی دار

کلمه‌ی «ارباب» که به زرتشتیان توانگر ــ و گاهی به‌طور عام به همه‌ی بهدینان ــ اطلاق می‌شود (مثلاً، ارباب کیخسرو شاهرخ) ماجرای جالبی دارد! می‌گویند «جمشید جمشیدیان» (بعدها مشهور به «ارباب جمشید») که از اغنیای زرتشتی در دوره‌ی قاجار بود به دربار ناصری کمک مالی شایان توجهی کرده بود، شاه به او گفت: «ارباب، چطور از شما تشکر کنیم؟» و جمشید پاسخ داد: «همین "ارباب" گفتن برای ما کافی است!» و از آن پس لقب «ارباب» باب شد.

شاید کل ماجرای بالا ساخته‌ی ذهن خلاقی باشد و بعدها در بین زرتشتیان به‌عنوان روایت غالب پذیرفته شده باشد. با این حال، باید دانست لقب «ارباب» که پیش از نام زرتشتیان می‌آید هیچ‌گونه زمینه‌ی دینی و زبانی ندارد.
@Virastaar