اینکه کتابی از زبان اصلی و نه از زبان واسطه به زبان مقصد ترجمه شده باشد امتیاز است اما لزوما برتری‌بخش نیست

اینکه کتابی از زبان اصلی و نه از زبان واسطه به زبان مقصد ترجمه شده باشد امتیاز است اما لزوماً برتری‌بخش نیست. اگر مترجمی به زبان مبدأ تسلط داشته باشد اما کُمیتش در زبان مقصد بلنگد به‌مراتب مخرب‌تر از این است که مترجمی هم به زبان واسطه و هم به زبان مقصد تسلط کافی داشته باشد و از صحت و دقت مترجم‌ دوم (مترجمی که متن را به زبان واسطه ترجمه کرده است) نیز مطمئن باشد.
به زبان ساده بگویم: در نظر بگیرید که آقای عبدالله کوثری بسیاری از شاهکارهای ادبی امریکای لاتین (به زبان اسپانیایی) را از زبان واسطه (انگلیسی) به فارسی ترجمه کرده است. ارزش ترجمه‌ی ایشان بیشتر است یا ارزش ترجمه‌ی مترجمی که اسپانیایی بلد است اما فارسی شلخته و ضعیفی دارد و سبک و لحن نویسنده را هم مخدوش می‌کند؟
شکی نیست که ظرایف و دقایقی از متن اصلی در هر ترجمه از دست می‌رود و ترجمه از زبان واسطه این مشکل را مضاعف می‌کند. با این حال، همچنان و در کنار صحت ترجمه، آنچه کتابی را خواندنی و معتبر می‌کند نثر و زبان فارسی مترجم است، نه صرفا‌ً ترجمه کردن از زبان اصلی.
@Virastaar