دکلمه های رضا پیربادیان

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست.. می رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست

آمد درست زیر شبستان گل نشست.. دربین آن جماعت مغرور شب پرست.. یک تکه آفتاب؟

بغض دارد سینه‌ام حال سه تارم خوب نیست. هرکه هستی دور باش اینجا کنارم خوب نیست

باران می‌آمد. مردمان در خواب خانه. از آب رفته به جوی … سخن می‌گفتند،

ده سال بعد از حال این روزام. با کافه‌های بی تو در گیرم. گفتم جهان بی تو ینی مرگ

آرامش تمام غزلها، مرا ببخش. رنجانده‌ام اگرکه دلت را مرا ببخش. مقصود و مقصد شعرم فقط تویی

اثری از: ازدمیر آصاف,‌تر جمه سیامک تقی زاده …. دیگر همانند گذشته دلتنگ‌ات نمی‌شوم!

برهنه به بستر بی‌کسی مردن، تو از یادم نمی‌روی. خاموش به رساترین شیون آدمی، تو از یادم نمی‌روی

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم. چند وقتی است که تنها به تو می‌اندیشم

در فراسوی مرزهای تنت تو را دوست میدارم …آینه‌ها و شب پره‌های مشتاق را به من بده.. روشنی و شراب را

به تو می‌اندیشم. ای سراپا همه خوبی. تک و تنها به تو می‌اندیشم

در این راه طولانی که ما بی‌خبریم.. و چون باد می‌گذرد.. بگذار خرده اختلاف‌هایمان با هم باقی بماند

دوست دارم ترا و می‌دانم که از این قصه سخت غمگینی. مرد رویای هر شبت را در طالع نحس من نمی‌بینی

عشقت اندوه را به من آموخت.. و من قرن‌ها در انتظار زنی بودم که اندوهگینم سازد!

بودنت. زندگی را معنا می‌کند. لازم نیست کاری انجام دهی

وای، باران؛.. باران؛.. شیشه پنجره را باران شست …از دل من اما،

اما نیستی تا اضطراب جهان را کنار تو در ترانه‌ای کوچک خلاصه کنم …اما نیستی تا شب تشویش هر شب خویش را در اشتعال گریه‌ها و گورها روشن

اما نیستی-سید علی صالحی-دکلمه رضا پیربادیان … کانال دکلمه‌های رضا پیربادیان

برهنه به بستر بی‌کسی مردن، تو از یادم نمی‌روی. خاموش به رساترین شیون آدمی، تو از یادم نمی‌روی

زمین را عاشقت کردی، هوا را عاشقت کردی. و هر چه بود بین این دو تا را عاشقت کردی

با همه‌ی بی سر و سامانی ام.. باز به دنبال پریشانی ام.. طاقت فرسودگی ام هیچ نیست