جایگاه و رابطه شان با دیگر اجزای نظام هستند (سجودی ۱۳۸۳)

جايگاه و رابطه شان با ديگر اجزاي نظام هستند ( سجودي 1383 ).

لذا آنچه كه سوسور به عنوان «‌ارزش » يك نشانه بدان اشاره مي نمايد ؛ به ارتباط نشانه با ديگر نشانه هاي درون يك سيستم بستگي دارد . او ميگويد يك نشانه ، مستقل از اين زمينه ، ارزش «‌مطلق »‌ندارد .
به نظر ميرسد از منظر سوسور «‌ارزش » يك نشانه ، جداي از « دلالت » ( رابطه بين دال و مدلول ) ، «‌زمينه » جاي گيري نشانه را مورد اشاره قرارداده است . چرا كه بدين سان يك نشانه « حقيقت »‌يافته و شناخته ميشود .

سوسور بيان ميدارد كه تمامي سيستم هاي زباني بر روي قواعد مبهمي بنا نهاده شده اند كه علائم اختياري هستند .
براي سوسور ، طبيعت اختياري نشانه اولين قاعده زبان است . اختياري بودن تعريفي بود كه بعدها توسط چارلزهاكت ( Charles hockett ) به عنوان كليدي براي «‌طراحي خصوصيت » زبان ارائه گشت .
سوسور بيان داشت كه نشانه ها فقط به عنوان بخشي از يك سيستم قراردادي ، كلي و انتزاعي احساس مي شوند .
ميراث سوسوري از علائم اختياري ، متخصصين نشانه شناسي را بر آن داشت تا تأكيد نمايند كه ارتباط بين دال و مدلول قراردادي است – يعني به قراردادهاي اجتماعي و فرهنگي وابسته است .