پیش‌تر هم بارها نوشته‌ام که ویرگول گذاشتن بین نهاد و گزاره اشتباه است. این مثال را ببینید:

پیش‌تر هم بارها نوشته‌ام که ویرگول گذاشتن بین نهاد و گزاره اشتباه است. اغلبِ افراد وقتی نهاد و گزاره کوتاهند و متعلقاتی ندارند این قاعده را رعایت می‌کنند اما همین که نهاد یا گزاره متعلقاتی می‌گیرند فکر می‌کنند که باید از ویرگول استفاده کرد.
این مثال را ببینید:
ــ کتابدار وارد شد.
در جمله‌ی بالا «کتابدار» نهاد است و «وارد شد» گزاره. بین آن‌ها، به‌درستی، از ویرگول استفاده نشده است.
حالا این مثال را ببینید:
ــ کتابدار که مردى عظیم‌الجثه بود اما ظاهرى بیمارگونه و رنگ‌پریده داشت و سایه‏هایى زیر چشم‏هایش دیده مى‏شد و فرق سرش طاس بود و کپه‏اى مو آن را دوره کرده بود و تنه‏ى بلندش را در عرق‌گیرى آبى پوشانده بود که جابه‌جا رنگش رفته بود و وصله‏هایى نیلى روى آرنجش داشت وارد شد.
در مثال بالا هر آنچه پس از «کتابدار» و پیش از «وارد شد» آمده جزو متعلقات نهاد است. ساختار جمله هیچ تغییری نکرده است. بنابراین، اینجا هم، به‌رغم طولانی بودن جمله، نیازی به ویرگول نداریم.
@Virastaar