هر گاه دو یا چند جمله دارای فعل مشابهی باشند، می‌توانیم یکی از فعل‌ها را بیاوریم و فعل یا افعال قبلی یا بعدی را به قرینه‌ی لفظی حذ

هر گاه دو یا چند جمله دارای فعل مشابهی باشند، می‌توانیم یکی از فعل‌ها را بیاوریم و فعل یا افعال قبلی یا بعدی را به قرینه‌ی لفظی حذف کنیم.
مثال:
🖌او بسیار مهربان است و قابل اعتماد است. (بدون حذف به قرینه‌ی لفظی)
🖌او بسیار مهربان و قابل اعتماد است. (با حذف به قرینه‌ی لفظی)
🖌او بسیار مهربان است و قابل اعتماد. (با حذف به قرینه‌ی لفظی)
@Virastaar
⭕️نکته‌ی مهم اینجاست که حذف به قرینه‌ی لفظی «آیه» نیست و می‌تواند، به ضرورت نثر، اتفاق بیفتد یا نیفتد. از دیرباز، آمدن جملاتی با افعال مشابه و بدون حذف به قرینه‌ی لفظی در نثر فارسی وجود داشته است. مثال زیر از رساله‌ای در فقه حنفی است که به عقیده‌ی زنده‌نام دکتر محمد معین «قدیم‌ترین نثر فارسی موجود مدون است که تا کنون به وجود آن اطلاع داریم». این متن نوشته‌ی ابوالقاسم سمرقندی است و تاریخ نگارش آن را حدود سال ۳۱۵ هجری، یعنی پیش از نگارش «مقدمه‌ی شاهنامه‌ی ابومنصوری»، تخمین می‌زنند.

🖌علامت دوستی خداوند عزّ و جل و دليل صدق آن در فرمان‌های خدای عزّ و جل تقصير ناکردن است و سنت رسول او را صلی الله عليه و سلم متابع بودن است و به همه‌ی حکم‌های خداوند عزّ و جل راضی باشيدن است و بر خلق خداوند عزّ و جل مهربانی و شفقت کردن است.
@Virastaar